خدمات ویژه
شماره های تماس: 7-03135548151
عضویت سريع

حاصل عبارت را در این کادر بنویسید.

دوره بهبود بیماری کرون

دوره بهبود بیماری کرون

 

در صورتی که فرد مبتلا به کرون با درد و اسهال حاصل از بیماری زندگی خود را می گذراند، ممکن است بارها به این مورد اندیشیده باشد که آیا می تواند چنین علایمی را تسکین داده یا آن ها را کامل از بین برد. در حقیقت این امر امکان پذیر می باشد و هدف دوره درمان بیماری کرون نیز تسکین یا بهبود این علایم می باشد.
دوره بهبود بیماری به چه معناست؟
دوره بهبود در حقیقت مرحله غیر فعال بیماری کرون می باشد. هنگامی که بیماری فعال نباشد، التهاب حاصل از بیماری کرون موجب آسیب دردناک به روده بزرگ (کولون) و دیگر بخش های مجرای گوارشی نمی شود. به علت این که سیستم ایمنی بدن دقیقاً همانطور که باید عمل می کند.
در صورتی که بیماری کرون در مرحله بهبود باشد، بیمار احتمالاً علایم ذکر شده در ادامه را تجربه خواهد کرد:
• عدم مشاهده و تجربه علایمی چون درد، اسهال و خستگی
• عدم وجود التهاب غیر عادی و شدید در نتایج آزمایش خون (مشاهده شدن التهاب طبیعی در آزمایش خون)
• درمان زخم ها و ضایعات مجرای گوارشی یا روده بزرگ (کولون)
• بیمار حس خوبی داشته و از کیفیت زندگی خود راضی می باشد.

فرد مبتلا به کرون چگونه باید به مرحله بهبود بیماری برسد؟
پزشک معمولاً با تجویز دسته ای از داروها فرایند درمان را با هدف دسترسی به مرحله بهبود بیماری آغاز خواهد کرد. برنامه درمانی بیمار به واکنش بدن وی به داروها و تأثیر آن ها بستگی خواهد داشت.
بسیاری از بیماران برای کنترل التهاب حاصل از بیماری، کاهش علایم و عوارض بیماری مانند درد یا اسهال و سرعت بخشیدن به روند التیام روده آسیب دیده، مجبور به استفاده از یک یا بیش از یک دارو می باشند.  این داروها شامل موارد ذکر شده در ذیل می باشند:
• استروئیدها مانند پردنیزون (دلتاسون)
• داروهایی که منجر به مهار کردن سیستم ایمنی بدن می شوند مانند، آزاتیوپرین (ایموران و آزاسان)، سایکلوسپرین (نئورال، ساندیمون، رستاسیس و گنگراف)، مرکاپتوپورین (پورینتول و پوریکسان) یا متوترکسات (ترکسات و رازو).
• قرصهای مهار کننده های TNF مانند آدالیموماب (هومیرا)، سرتولیزوماب پگول (سیمزیا)، یا اینفلیکسیماب (رمیکاد)
• داروهای بیولوژیکی جدید مانند ناتالیزوماب (تایسبری)، اوستکینوماب (استلارا) یا ودولیزوماب (انتیویو)
• آنتی بیوتیک ها مانند سیپروفلوکساسین (سیپرو، Cetraxa، سیلوکسان و پروکائین) یا مترونیدازول (فلاژیل)
برای رسیدن به دوره بهبود بیماری ممکن است درمان ابتدا با مصرف داروهای خفیف آغاز شود سپس به تدریج داروهای قوی تر برای بیمار تجویز شوند. یا در صورتی که بیماری شدید باشد، درمان ابتدا با مصرف داروهای قوی آغاز می شود سپس داروهایی با دز و شدت کم تر تجویز می شوند.
علاوه بر داروها، بیش از نیمی از افراد مبتلا به کرون نیاز به جراحی خواهند داشت. پزشک بخش هایی از روده کوچک را که آسیب دیده باشند بر می دارد و بخش های سالم را به یکدیگر متصل می کند.
برای استراحت دادن به روده و تسریع روند بهبود التیام آن ممکن است رژیم غذایی مایعات از طریق لوله تغذیه یا تزریق درون وریدی برای بیمار تجویز شود. احتمالاً پزشک نوعی رژیم غذایی کم فیبر برای بیمار تجویز خواهد کرد تا در نتیجه آن حجم مدفوع کاسته شده و از انسداد روده جلوگیری شود.
پس از حدود یک ماه، شما باید علایم بهبود بیماری را مشاهده کنید. اما بهبودی کامل تا حدود 4 ماه طول می کشد.

چگونه تشخیص دهید که بیماری در حال بهبود می باشد؟
برخی آزمون های تشخیصی قادر به ارایه شواهدی مبنی بر روند التیام بیماری می باشند.
کولونوسکوپی، اندوسکوپی، سی تی اسکن یا ام آر آی تصاویری از دیواره داخلی مجرای گوارشی ارایه می دهند و پزشک با مشاهده این تصاویر قادر به تشخیص التیام التهابات روده خواهد بود.
• از طریق آزمایش خون نیز پزشک قادر به تشخیص التهاب و علایم دوره فعال بیماری خواهد بود.

پس از رسیدن به دوره بهبود بیماری، چگونه آن را حفظ کنیم؟
پس از التیام یافتن التهابات روده و رسیدن به دوره بهبود بیماری، به هیچ عنوان مصرف داروها نباید قطع شود، حتی در صورتی که هیچ علایمی از بیماری مشاهده نشود، مگر با توصیه پزشک. عدم مصرف داروها در نهایت منجر به عود مجدد بیماری می شود.
ممکن است بیمار با تجویز پزشک قادر به قطع مصرف یکی از داروها باشد و به آرامی دز مصرفی بقیه داروها نیز برای وی کم شود.
برنامه درمانی بیمار بستگی به نوع آسیب وارده شده به روده باریک، محل آسیب دیدگی و علایمی که فرد تجربه می کند، دارد. بیمار احتمالاً باید به صورت مداوم به مصرف برخی از داروها ادامه دهد تا از شدت عملکرد سیستم ایمنی کاسته یا مانع عود التهاب شود.
در صورت استفاده طولانی مدت از استروئیدها عوارضی مانند پوکی استخوان برای بیمار ایجاد خواهد شد. احتمالاً به محض آغاز دیگر روش های درمانی، پزشک به آرامی تجویز این داروها را متوقف خواهد کرد.  

چه اقدامات دیگری برای کاهش احتمال عود بیماری کرون باید صورت گیرد؟
برای کاهش احتمال عود بیماری کرون توصیه می شود، بیمار از اقدامات ذکر شده در ادامه پیروی کند:
• مصرف سیگار به هیچ عنوان توصیه نمی شود و در صورت نیاز باید از کمک متخصصان استفاده شود.  
• استفاده از یک رژیم غذایی غنی از غلات کامل و غذاهای تازه به مواد غذایی فرآوری شده اولویت داشته باشد.
• از داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی مانند ایپوبروفن یا آسپرین برای کاهش درد استفاده نشود. این داروها می توانند منجر به بروز زخم یا خونریزی در مجرای گوارشی شوند.
• برای حفظ تعادل در باکتری های مجرای گوارشی و مقابله با عفونت ها توصیه می شود که از انواع پروبیوتیک ها یا مکمل های آن استفاده کنید. پروبیتیک ها را می تواند در محصولاتی چون ماست یافت.
• به هیچ عنوان بدون مشورت با متخصص گوارش برای کنترل عفونت ها از آنتی بیوتیک ها استفاده نشود.  
• در طول دوره بهبودی، ارتباط بین بیمار و پزشک باید حفظ شود تا در صورت عود بیماری پزشک بلافاصله مطلع شده و تغییرات لازم در فرایند درمان را ایجاد کند. کلیه آزمون های تشخیصی تجویز شده توسط پزشک اعم از کلونوسکوپی، اندوسکوپی، آزمایش خون و ... باید سر وقت انجام شده و نتیجه آن به اطلاع پزشک رسانده شود.